Jutro rocznica.

Prowadzimy rozmowy. Od feralnego dnia nie widzieliśmy się ani razu.
Może jestem za bardzo ciekawa, ale z naszych rozmów zawsze wyciągam jakieś wnioski.
Dzisiaj dowiedziałam się, że ..
Nigdy mu na mnie nie zależało. Nigdy nic dla niego nie znaczyłam.
Kim wobec tego byłam?

Wolę nie odpowiadać sobie na to pytanie.

Opowiadałam, że mam, za co dziękować Bogu. Nikogo przy tym nie obrażając. Uważam, że każdy ma prawo wierzyć, w co chce i w kogo chce. Nikogo nie oceniam.
Powiedział mi, że sam do kościoła nie będzie chodził. Ze mną to robił dla mnie.
Wcześniej, dziękował Bogu za swoją wielką miłość. Wierzył w Niego i był praktykującym katolikiem. Ale od tamtej pory do teraz -nie chce, bo nie ma, za co Bogu dziękować. Jest samotny.

Wyłączyłam telefony.
:-(

Leżałam sobie spokojnie. Nagle poczułam ruchy mojego dziecka. Jakieś inne niż zwykle. Dotknęłam brzucha. I poczułam...dotyk mojego dziecka...poczułam jak się rusza...poczułam jak dotyka mojej dłoni poprzez powłoki mojego brzucha... Wiem, że to ruchy, może delikatne kopnięcia...ale...
... dla mnie to niesamowite przeżycie.
Kocham mojego syneczka.

Pytał mnie w sms-ach czy aby na pewno to koniec. Długo myślałam czy odpowiadać. W końcu moje milczenie byłoby jednoznaczne z wypowiedzeniem twierdzącej odpowiedzi, ale odpisałam "tak".
Wtedy się zaczęło. Że nie ma po co i dla kogo żyć. Że nigdy mnie nie zdradził. Że to ludzie robią mu na złość.
-ale niby kto to taki, skąd brali by się wrogowie? tak sami z własnej woli pojawili się i zdecydowali, że bedą jego, dla żartu prześladowali? To chyba chore jest?

Fizycznie czuje się dobrze. Nawet ciśnienie nie jest takie wysokie. Bo moją ciążę wikła nadciśnienie tętnicze. Niestety. Boję się zatrucia ciążowego w wyniku którego mogę stracić dziecko. Teraz, kiedy dowiedziałam się co robił mój facet...tak trudno mi myśleć o miłości. Miłości do naszego dziecka. Ale ono było poczęte z miłości. Mojej do niego. Do tego niewdzięcznika, zdrajcy i erotomana. Bo teraz takie mam o nim zdanie.
Czuję się uzależniona od jego obecności przy mnie.
Jak żony alkoholików... tam gdzie istnieje przemoc...nie chcą tak żyć, ale nie potrafią odejść,...

Znowu płaczę. Teraz tylko sercem. Znowu coś mnie naszło, by sprawdzić jego wiarygodność. I dowiedziałam się to, czego powinnam dowiedzieć się dawno temu. Zdradzał. Nawet nie kochał. Tylko sex. Tak jak ze mną ( podałam się za kogoś innego) chciał się umówić. Jedno spotkanie i już.
Kim on jest? Dlaczego mi to robił?
Skrzywdził mnie. Okłamał. Zdradził. Gdyby, choć trochę którąś kochał? Ale nie, on kopulował na ilość….ja to tak odczuwam…
Jestem upokorzona, ośmieszona, zmieszana z błotem, zdradzona, …. Czuję się brudna, taka brudna. Jakbym była zgwałcona. Jeśli mogę do tego porównywać. Ale ja kochałam. Zaufałam mu, wierzyłam.
Nie jest nikim wyjątkowym, ani piękny, ani wykształcony… uwiódł mnie i odepchnął…
Oszukał i okradł…z czci, miłości, wiary, nadziei…
Czy ja będę umiała kochać dziecko, którego oczekuję?
Chciałabym umrzeć.