Odesłał mi wszystkie drobnostki ode mnie. Kartki, liściki, książeczki z dedykacjami… Wszystkie pamiątki. Zrozumiałam, że już nie chce by jakakolwiek rzecz przypominała mnie. Zrozumiałam, że o wszystkim chce zapomnieć. O dobrych i złych chwilach. Wszystko stało się dla ciebie nieważne, nieistotne i mało znaczące.
Inaczej sobie wyobrażałam rozstanie.

Jest mi ciężko. Bardzo ciężko.
Ty tylko mnie oskarżasz. Nigdy nie zależało ci na mnie. Nie walczyłeś o moje względy. O nic. Tak jakbym była powietrzem. Od dawna nie przywitałeś mnie dobrym słowem. Zresztą wcale mnie nie witałeś. Nie mówiłeś nic miłego.

Ile jeszcze razy będzie mnie męczył podobnym postępowaniem?
Czy to nie może się skończyć raz na zawsze?