Sekcja: Transplantologia kliniczna

Przeszczep szpiku kostnego (BMT – blood marrow transplantion) stał się coraz popularniejszą metodą leczenia schorzeń nowotworowych krwi. W ostatnich latach, międzynarodowy rejestr transplantacji szpiku IBMTR odnotował 50 tysięcy różnego rodzaju przeszczepień szpiku.

Początki transplantologii sięgają pierwszego przeszczepu serca, który został przeprowadzony 3 grudnia 1967 roku przez doktora Christiana Bernarda. Transplantacja serca jest obecnie szeroko akceptowaną metodą leczenia końcowego stadium niewydolności serca

Od czasu pierwszej udanego przeszczepu nerek w 1954 roku, dokonał się olbrzymi postęp w transplantologii, zarówno pod względem doboru dawców, techniki zabiegu oraz zapobieganiu powikłaniom związanym z operacją jak i z samym przeszczepem

Cukrzyca jest jedną z najczęstszych przyczyn końcowej fazy niewydolności nerek, najczęściej wymagającej wykonania przeszczepu. Ze względu na lepsze rokowanie u chorych, którzy przechodzą transplantację z innego powodu niż powikłania cukrzycy, narodziła się koncepcja równoczesnego przeszczepiania trzustki. Trzustkę można jednakże przeszczepić nie tylko w przypadku niewydolności nerek.

W wieloośrodkowym badaniu KALANI 2007 z randomizacją i podwójnie ślepą próbą badacze próbowali dociec, czy istnieje związek pomiędzy poprawą kliniczną u pacjentów z cukrzycą i przewlekłym owrzodzeniem stóp leczonych dalteparyną a poprawą mikrokrążenia skóry w okolicy zmian. Porównano dwie grupy pacjentów – leczonych dalteparyną oraz przyjmujących placebo. Badanie dowodzi, że stosowanie dalteparyny poprawia miejscowe natlenienie skóry oraz proces gojenia się przewlekłych owrzodzeń stóp u pacjentów z cukrzycą.

Jednym z najczęstszych powikłań okołooperacyjnych jest żylna choroba zakrzepowo- zatorowa (ŻChZZ) oraz jej najpoważniejsze następstwo – zatorowość płucna (ZP). Aby uniknąć większości przypadków wprowadzono obligatoryjną okołooperacyjną profilaktykę przeciwzakrzepową (PPZ). Poniższa praca prezentuje w uproszczony sposób zasady i wytyczne oraz możliwe modyfikacje PPZ, zatwierdzone przez konsultantów krajowych wszystkich specjalizacji zabiegowych.

Badanie FAME (Fragmin After Major Abdominal Surgery), które objęło pacjentów po dużych operacjach w obrębie jamy brzusznej, wykazało, że przedłużenie profilaktyki z zastosowaniem dalteparyny do 4 tygodni po zabiegu znacznie zmniejsza ryzyko epizodów zakrzepowo – zatorowych u pacjentów bez znamiennego statystycznie zwiększeniu ryzyka działań niepożądanych.

Transplantacja wątroby stała się akceptowaną metodą leczenia skrajnej niewydolności tego narządu zaledwie 35 lat temu. Do tej pory około 20 tysięcy pacjentów na całym świecie zostało poddanym temu zabiegowi. Potencjalnymi biorcami są chorzy z poważnym zagrożeniem życia w przebiegu ostrego lub przewlekłego uszkodzenia wątroby

Artykuł prezentuje zasady powstawania oraz interpretacji obrazów elastograficznych. Przedstawia różne zastosowania i potencjalne kierunki rozwoju.

Ograniczenia oraz inwazyjność biopsji wątroby doprowadziły do poszukiwań innych metod oceny włóknienia wątroby. Elastografia jest najlepszą z dostępnych nieinwazyjnych procedur diagnostycznych.

Przeszczep szpiku kostnego (BMT – blood marrow transplantion) stał się coraz popularniejszą metodą leczenia schorzeń nowotworowych krwi. W ostatnich latach, międzynarodowy rejestr transplantacji szpiku IBMTR odnotował 50 tysięcy różnego rodzaju przeszczepień szpiku.

Początki transplantologii sięgają pierwszego przeszczepu serca, który został przeprowadzony 3 grudnia 1967 roku przez doktora Christiana Bernarda. Transplantacja serca jest obecnie szeroko akceptowaną metodą leczenia końcowego stadium niewydolności serca

Od czasu pierwszej udanego przeszczepu nerek w 1954 roku, dokonał się olbrzymi postęp w transplantologii, zarówno pod względem doboru dawców, techniki zabiegu oraz zapobieganiu powikłaniom związanym z operacją jak i z samym przeszczepem

Cukrzyca jest jedną z najczęstszych przyczyn końcowej fazy niewydolności nerek, najczęściej wymagającej wykonania przeszczepu. Ze względu na lepsze rokowanie u chorych, którzy przechodzą transplantację z innego powodu niż powikłania cukrzycy, narodziła się koncepcja równoczesnego przeszczepiania trzustki. Trzustkę można jednakże przeszczepić nie tylko w przypadku niewydolności nerek.

Od lat 60-tych XX wieku chirurgia i transplantologia zrobiły ogromny postęp w celu upowszechnienia przeszczepu wątroby. Częstość i śmiertelność powikłań żółciowych została znacznie zredukowana. Jednak znaczny wpływ na jakość życia pacjenta i czas przeżycia przeszczepu sprawia, że jest to wciąż istotny problem.

Znieczulenia przewodowe stały się w dzisiejszej medycynie standardem w operacjach dotyczących miednicy i kończyn dolnych. Są znacznie prostsze do wykonania, a przy tym mniej obciążające dla pacjenta w porównaniu ze znieczuleniem ogólnym. Jednakże zabiegi w wyżej wymienionych okolicach są obarczone znacznym ryzykiem wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych, dlatego niezbędna jest przeciwzakrzepowa profilaktyka okołooperacyjna. Artykuł opisuje zależności pomiędzy stosowaniem leków przeciwkrzepliwych, a znieczuleniami przewodowymi, określa podstawowe zasady modyfikacji profilaktyki przeciwzakrzepowej w okresie przed i po wykonaniu znieczulenia przewodowego.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa jest jednym z najczęstszych powikłań w chirurgii. Jej wystąpienie wiąże się najczęściej z unieruchomieniem, urazem , operacją oraz niedostatecznym nawodnieniem pacjenta. Poniższa praca przedstawia sposoby leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, ze szczególnym naciskiem na farmakologiczne leczenie niepowikłanych epizodów zakrzepowych z użyciem heparyn.

Ortopowy przeszczep wątroby pozostaje jedyną opcją terapeutyczna dla pacjentów w końcowym stadium niewydolności tego narządu, niemniej przebieg pooperacyjny charakteryzuje się często występowaniem powikłań chirurgicznych i ogólnych. Nierzadko obserwuje się wodobrzusze niewielkiego stopnia

Największym problemem współczesnej transplantologii jest odrzucanie przeszczepu a także zjawisko określane mianem „przeszczep przeciwko gospodarzowi” , które prowadzi do istotnej liczby powikłań, często niestety śmiertelnych

Przeszczep szpiku kostnego (BMT – blood marrow transplantion) stał się coraz popularniejszą metodą leczenia schorzeń nowotworowych krwi. W ostatnich latach, międzynarodowy rejestr transplantacji szpiku IBMTR odnotował 50 tysięcy różnego rodzaju przeszczepień szpiku.

Postęp, jaki dokonał się na przestrzeni ostatnich lat w zakresie technik operacyjnych, immunosupresji, przechowywania pobranych organów oraz opieki pooperacyjnej, sprawił, że obecnie istnieją szanse na przeszczepianie narządów, w przypadku, których było to do tej pory niemożliwe

Początki transplantologii sięgają pierwszego przeszczepu serca, który został przeprowadzony 3 grudnia 1967 roku przez doktora Christiana Bernarda. Transplantacja serca jest obecnie szeroko akceptowaną metodą leczenia końcowego stadium niewydolności serca