Jednym z wielu poważnych powikłań chorób wątroby jest zespół wątrobowo-płucny. Jest to zespół objawiający się dusznością i hipoksemią spowodowanymi rozszerzeniem naczyń wewnątrzpłucnych. Nasilenie objawów występuje przy przyjęciu pozycji stojącej (ortodeoksja, platypnoe). Diagnostyka opiera się na badaniu pulsokymetryczym, gazometrii krwi tętniczej, echokardiografii kontrastowej i scyntygrafii płuc z albuminami znakowanymi technetem. Prowadzone są badania nad skutecznością leczenia farmakologicznego (analogi somatostatyny, inhibitory cyklooksygenazy, antybiotykoterapia) i biernej tlenoterapii, ale brak eksperymentalnych badań klinicznych sprawia, że jedyną skuteczną metodą leczenia jest transplantacja wątroby. Wstęp Zespół wątrobowo-płucny (hepato-pulmonary syndrome, HPS) jest kliniczn...