Wstęp. Podwyższenie ciśnienia panującego w jamie brzusznej (ang. intra-abdominal pressure, IAP) powyżej 12 mmHg jest przyczyną patofizjologicznego stanu określanego mianem nadciśnienia wewnątrzbrzusznego (ang. intra-abdominal hypertension, IAH) [1]. Obecność IAH jest niebezpieczna dla pacjenta z uwagi na możliwość wystąpienia niewydolności wielonarządowej (ang. multiple organ failure, MOF) pod postacią zespołu ciasnoty wewnątrzbrzusznej (ang. abdominal compartment syndrome, ACS) [1,2]. Międzynarodowa grupa ekspertów zajmująca się omawianą problematyką wyróżnia 4 zakresy wysokości IAH mających przełożenie na stopień MOF i rozwój ACS:

– I: IAP 12–15 mmHg – II: IAP 16–20 mmHg

– III: IAP 21–25 mmHg

– IV: IAP > 25 mmHg [1].