Tętniaki tętnic nerkowych, choć często bezobjawowe, wykrywane są najczęściej przypadkowo przy okazji badań obrazowych jamy brzusznej z innego powodu. W diagnostyce wykorzystuje się USG, TK, MRI oraz DSA.
Tętniak tętnicy nerkowej (TTN) definiowany jest jako fragment tętnicy, którego światło poszerzone jest o co najmniej 50% w stosunku do bliższego fragmentu naczynia sąsiadującego z poszerzeniem. TTN stwierdza się w około 0,01% autopsji. Tętniaki znajduje się u 1% pacjentów, u których wykonano arteriografię tętnic nerkowych (TN). Stanowią one 22% tętniaków jamy brzusznej [1]. TTN można podzielić na cztery typy: workowate, wrzecionowate, rozwarstwiające i wewnątrznerkowe [2]. Tętniaki workowate występują zazwyczaj w głównym pniu TN, w pobliżu pierwszego rozwidlenia. Ich najczęstsze ...